هر فلان که فرو میرود
ممد حیات است
و چون در میآید
مفرح ذات
پس در هر فلان
دو نعمت است
و بر هر نعمت
شکری واجب؛
از دست و زبان که برآید
کز عهدهی شکرش به درآید؟
ممد حیات است
و چون در میآید
مفرح ذات
پس در هر فلان
دو نعمت است
و بر هر نعمت
شکری واجب؛
از دست و زبان که برآید
کز عهدهی شکرش به درآید؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر